Aan Vaders Tafel

Ik kende God vooral als een verre Vader, streng maar rechtvaardig. Liefde was voor mij iets wat je moest verdienen. Toen ik Aan Vaders Tafel las, brak er iets open in mij. De verhalen over Gods voorziening en bovennatuurlijke ontmoetingen lieten me zien dat Hij echt een liefdevolle Vader is die verlangt naar relatie. Op een avond, na het lezen van het hoofdstuk ‘Aanvaarding’, heb ik voor het eerst hardop gezegd: ‘Vader, ik wil weer bij U aan tafel zitten.’ Ik voelde Zijn vrede letterlijk in mijn kamer. Sindsdien bid ik niet meer uit gewoonte, maar uit verbondenheid.

Ik groeide op in de kerk, maar mijn geloof was vooral gebaseerd op regels. Aan Vaders Tafel veranderde dat volledig. De manier waarop in het boek over de nabijheid van God wordt gesproken als een uitnodiging, niet als een opdracht, maakte dat ik Hem voor het eerst als Vader durfde te zien. Nu begin ik elke dag met de woorden: ‘Vader, hier ben ik, mag ik weer aan Uw tafel zitten?’ Mijn leven is eenvoudiger, rustiger, voller van vrede.

Na het lezen en corrigeren van het boek Aan Vaders Tafel is mijn geloof totaal veranderd. Het was religieus en passief. Na de uitnodiging bij Vader aan tafel is er nieuw leven in mij geblazen. Niet meer een God op afstand, maar heel dichtbij. Waar ik vroeger bad uit gewoonte, praat ik nu met Hem als met een geliefde Vader. Aan Vaders Tafel heeft me geleerd dat ik niet hoef te streven naar Gods liefde, ik mag eruit leven.

Wat een prachtig boek. Dank dat je dit hebt geschreven, dit heeft me echt geraakt en het verlangen aangewakkerd om meer en meer te gaan wandelen vanuit de kracht van de Geest.

Ha Marien, ik lees je boek, het raakt me diep en zet veel dingen voor mij op zijn plek. Dankbaar voor jou en dankbaar dat je volhard hebt in het uitbrengen van je getuigenissen. Dit gaat grote uitwerking hebben in levens van mensen.