Dagen vol getuigenissen van de Heer

Wat zijn het bijzondere dagen hier in Suriname. Dagen vol ontmoetingen, getuigenissen en momenten waarin we heel duidelijk de hand van de Heer mogen zien. In de verschillende samenkomsten gebeuren prachtige dingen. Mensen worden zichtbaar geraakt door de woorden die gebracht worden en de gemeenten worden geactiveerd om zelf uit te stappen in geloof. Steeds opnieuw zien we iets van Gods hart zichtbaar worden in en door de levens van mensen.

Wat mij deze reis bijzonder raakt, is hoe ieder stukje van de boodschap nodig is. Verschillende mensen brengen iets, zonder dat we van tevoren met elkaar hebben afgesproken wat we zullen delen. En toch sluit het precies op elkaar aan. Alsof God Zelf de verschillende stukjes bij elkaar legt en er één geheel van maakt.

Juist daarin mogen we iets van het hart van de Vader zien. We mogen als het ware van Hem proeven en genieten. Niet alleen door de boodschappen heen, maar ook door de vele getuigenissen die gedeeld worden.

Vooral onder de vrouwen zien we veel herstel plaatsvinden. Er komen dingen aan het licht, harten worden aangeraakt en mensen ontvangen nieuwe hoop. Tegelijkertijd merken we ook dat er geestelijke strijd is. Zo ontstaat soms strijd rondom gemaakte afspraken en ook zelf ervaar ik weerstand. De afgelopen dagen word ik regelmatig erg misselijk, vooral rondom de momenten dat ik moet spreken. Opvallend genoeg verdwijnt het vaak weer nadat de boodschap gebracht is.

Maar één ding staat vast: met God zijn wij meer dan overwinnaars!

Inmiddels heb ik in verschillende gemeenten mogen spreken en voor veel mensen mogen bidden. Voor genezing, herstel en bevrijding, maar ook hebben we mensen mogen zalven en bidden dat zij vrijgezet worden om volledig in hun bestemming te gaan wandelen.

Ook de samenkomsten in de gevangenis waren heel bijzonder. De mannen die kwamen luisteren, werden diep geraakt. Sommigen zelfs tot tranen toe. In een gevangeniscultuur, waar mannen zich vaak sterk en hard proberen te houden, is dat bijzonder om te zien. Achter die harde buitenkant raakte God harten aan.

We kregen daarnaast de gelegenheid om Bijbels en boeken uit te delen. Wat bijzonder was, is dat niet alleen de gedetineerden ze graag wilden ontvangen, maar dat zelfs de bewaarders naar ons toe kwamen omdat zij ook een Bijbel of boek wilden hebben. Het Woord vond zo zijn weg niet alleen naar de mannen achter de muren, maar ook naar degenen die daar dagelijks werken.

Dat zijn van die momenten waarop je beseft dat God veel verder werkt dan het programma dat wij voor ogen hebben. Zijn Woord kent geen muren, geen tralies en geen grenzen. Hij weet precies wie Hij wil bereiken.

Door deze hele reis heen ontdek ik opnieuw hoe belangrijk Gods timing is.

Alles lijkt in elkaar te passen. De ontmoetingen, de gemeenten, de getuigenissen en zelfs de boodschappen die ik vóór deze reis had voorbereid. Iedere keer opnieuw blijkt een boodschap precies te passen bij de gemeente waar ik op dat moment spreek. Woorden waarvan ik vooraf niet wist waarom ik ze moest voorbereiden, blijken precies te zijn wat mensen op dat moment nodig hebben.

Dan besef je opnieuw: wij kunnen voorbereiden en plannen maken, maar God ziet het hele plaatje al.

Hij weet waar we zullen zijn.
Hij kent de mensen die we zullen ontmoeten.
Hij kent hun vragen, hun pijn en hun verlangen.
En Hij weet precies welk woord op welk moment nodig is.

Dat maakt mij opnieuw diep dankbaar.

God is goed. Zijn timing is volmaakt. En het blijft een voorrecht om te mogen zien hoe Hij levens aanraakt, herstelt en mensen opnieuw in hun bestemming zet.