27 november is het weer zover! 🌍✈️

We gaan opnieuw op zendingsreis! Dit keer reizen we naar India. Een bijzondere reis waarin we verlangen om Gods liefde zichtbaar te maken, mensen te bemoedigen en te dienen waar Hij ons brengt. Ook onze medereizigers kijken vol verwachting uit naar deze reis. Zij zullen persoonlijk vertellen waarom ze meegaan, wat hen motiveert en wat ze verwachten dat God tijdens deze reis gaat doen. Ieder heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen verlangen en zijn eigen verwachtingen. Maar één ding verbindt ons: we willen beschikbaar zijn voor wat God wil doen! Reis je met ons mee in gebed? We zien uit naar bijzondere ontmoetingen, open deuren en levens die door Jezus worden aangeraakt!

Berichtje Aletta, Lieve lezers,

Hierbij vertel ik jullie hoe ik mij geroepen voel om deze zendingreis te mogen maken.
Mijn hart en mijn bewogenheid gaat uit naar de allerarmsten van deze wereld. Ik wil mijzelf daarvoor geven daar waar de Heilige Geest mij stuurt. Ik zie uit wat de opstandingskracht van Jezus door mij gaat doen. Ik ga de Liefde van Jezus uitdelen woorden van hoop en genezing spreken. Eten uitdelen en kinderen, ouderen en onaantastbare mensen aanraken en bemoedigen. Voor mijzelf is dit een proces waar ik ontzettend blij van wordt. En een geweldig avontuur met God.
Liefs Aletta🥰

Berichtje Alexander,

Op 27 november vertrekken we met een team van vier personen naar India! Voor mij wordt dit de tweede keer dat ik met Stichting Dienstbaar op reis ga. Persoonlijk vind ik het best spannend. Ik ben namelijk nog nooit in India geweest en weet eerlijk gezegd nog niet veel over het land. Toch ga ik heel bewust mee. De afgelopen drie jaar ben ik behoorlijk geïnspireerd geraakt door de brief van Jakobus en door de woorden uit Jesaja 58: Vers 6: Is dit niet het vasten dat Ik verkies: dat je de boeien van de goddeloosheid losmaakt, de banden van het juk ontbindt, dat je de onderdrukten vrij wegzendt en dat je ieder juk breekt? Vers 7: Is het niet dat je je brood deelt met wie hongert, dat je de ellendige ontheemden een thuis biedt, dat je een naakte kleedt en dat je je niet onttrekt aan je eigen vlees en bloed? Deze woorden zijn voor mij persoonlijk steeds meer gaan leven.
De afgelopen twee jaar heb ik God regelmatig gevraagd wie ik, naar aanleiding van vers 7, mag bijstaan en dienen. Langzaam begon mijn hart uit te gaan naar de Gipsy’s in India, die ook wel Dalits worden genoemd. Dit is een groep mensen die vaak te maken heeft met uitsluiting en achterstelling. Toen Marien mij vroeg om mee te gaan naar India, kon ik dan eigenlijk ook geen nee zeggen. Ik ga vol hoop en verwachting, met het verlangen om te zien wat God tijdens deze reis gaat doen. Ik ben onder andere heel benieuwd naar de waterputten die inmiddels zijn geslagen. Zie de blog.
Ook wil ik graag het Vaderhart van Jezus delen. Door gebed, het opleggen van handen en het uitspreken van zegen wil ik mijn broeders en zusters in India bemoedigen en dienen. Wil je meer weten over onze reis, ons ondersteunen of voor ons bidden? Volg ons dan tijdens deze reis! We kunnen jullie gebed en steun goed gebruiken. Bid mee dat we tot zegen mogen zijn, dat mensen iets van Gods liefde mogen ervaren en dat er blijvende verandering mag plaatsvinden. Alvast heel erg bedankt voor jullie betrokkenheid en gebed!

Berichtje Marjan,

Nou daar ga ik weer. Deze keer naar drie provincies in India. Voor mij is het een begin van een langere periode! We hebben de andere reizen naar Azië, Prahba leren kennen. Een vrouw die vanaf haar 18e de roepstem van God hoorde om bij de paria’s te gaan werken. Inmiddels 30 jaar later in 22 stammen in Chennai. Deze mensen die als honden worden beschouwd, uitschot en de onaanraakbaren worden genoemd komen tot geloof. Zij hebben dringend discipelschap nodig. Naast de waterputten die we met sponsorgeld proberen te geven. Discipelschap is hard nodig vooral omdat ze uit een hindoeïstisch geloof komen. Ze hebben de Heilige Geest nodig en niet al die geesten die ze ver eren maar hun niets brengen. Ze hebben de liefde van God als Vader nodig en Jezus om hen van al hun bitterheid en afwijzing af te helpen. Zodat ze gaan handelen als dochters en zonen van de allerhoogste Vader en God de Koning. Als team eerst en daarna ik zelf drie maanden in Chennai. Ik zal daar in een appartement wonen met iemand van de locale’s en in mijn beste Engels samen met de Heilige Geest, Prahba ondersteunen. Ook zal ik haar broer Peter in zijn kerk helpen met discipelschap in de arme wijk. Ik kijk er erg naar uit, spannend maar vol verlangen om daar te zijn.